آيا حكم جاهليت را مىجوييد در حالى كه از خدا نيكوتر داور كيست براى گروهى كه بىگمان و شك بر ايمانند . آنگاه خطاب به أبو بكر كرده فرمود : اى پسر ابو قحافه ( أبو بكر ! ) آيا در كتاب خدا آمده كه تو از پدرت ارث ببرى ولى من از ارث پدر بىبهره باشم ؟ شگفتا تهمتى كه به خدا بسته‌اى و آيا شما با عهد و قصد كتاب خدا را پشت سر انداخته و از آن دست كشيده‌ايد ؟ مگر خداوند در قرآن نفرمود كه سليمان از داود ارث برد و در آنجا كه داستان يحيى بن زكريا را بازمىگويد فرمود : زكريا گفت : « پروردگارا مرا فرزندى ده كه از من و خاندان يعقوب ارث برد » و نيز گويد : « در قانون خدا ، خويشاوندان نسبى بر خويشان بر برخى ديگر به ارث اولويت دارند » و باز فرمايد : « خداوند دربارهء فرزندانتان سفارش مىكند كه هر پسرى را از ارث همچون دو دختر بهره باشد » . و نيز گويد : « دستور داده شده كه چون يكى از شما را مرگ فرا رسد اگر مالى از خود بجاى نهد براى والدين و خويشاوندان به نيكويى وصيت نمايد كه اين كار شايستهء پرهيزگاران است » حال پنداشته‌ايد كه مرا از مال پدر بهره و ارثى نيست ؟ مگر خداوند شما را به آيه‌اى از قرآن مخصوص كرده و پدرم را از حكم آن خارج ساخته و مشمول آن نكرده است ؟ يا آنكه مىگويد اهل دو مذهب از يكديگر ارث نمىبرند و من و پدرم يك مذهب نداريم ؟ يا آنكه شما خود را از پدرم و پسر عمم به احكام خاص و عام قرآن ، آگاه‌تر مىدانيد ؟ حال كه چنين است بگيريد آن را همچون مركبى مهار كرده و جهاز برنهاده و از آن خويشتن نماييد اما روز حشرى هم هست و با تو رو در رو خواهد گرديد كه خداوند چه خوش داورى است و محمد چه نيكو مدعى و دادخواهى و رستاخيز چه نيكو ميعاد - گاهى . در آن زمان است كه تباهكاران زيان كنند و ديگر پشيمانى سودتان نبخشد و هر خبرى را قرارگاهى است به زودى خواهيد دانست آن كس را كه عذاب رسواكننده فروگيرد و شكنجهء پاينده بر اندرونش ريزد ؛ در شرح نهج البلاغه آمده كه رو به سوى قبر پدرش كرده و سرودهاى « هند دختر اثاثة » را برخواند : - [ پس از تو حوادث ناگوارى بر ما رفت كه اگر خود شاهد و ناظر بودى اينهمه سخن نمىراندى ] . - [ وقتى كه بدرود زندگى گفتى و از سخن بازماندى مردانى بر ما شدند كه از ايشان نفرت داشتيم ] .